Wij zijn toch nuchtere mensen

Het is donker. Pikdonker. Gelukkig hebben we een zaklamp.

Het is ook koud. Tegen het vriespunt aan. We zien de wolkjes van onze eigen adem in de koude lucht.

Om ons heen is het bos gevuld met geluiden die we niet kennen. We horen de hard stromende rivier die we net overgegaan zijn, en… is dat een beest? Af en toe zien we in de lichtbaan van de zaklamp kleine lichtjes. Ogen van dieren?

Na een half uurtje lopen zouden we toch een hutje moeten bereiken volgens de kaart. Maar we hebben hem nog steeds niet gezien. Het donker, de geluiden en het feit dat we niet weten waar we zijn maakt het spannend en zelfs een beetje eng…

‘Zullen we terug gaan?’
‘Ja misschien moeten we dat maar doen, want het hutje zouden we allang gevonden moeten hebben. Maar laten we nog vijf minuten doorlopen.’
‘Oke.’

Eén van de planken waar we op lopen buigt door en we schrikken! Pff, niks aan de hand.

‘Ik vind het echt niet heel fijn. Wat als iemand van ons valt en een been breekt? Er is hier niemand! Wat als de batterijen van de zaklamp op gaan? We moeten niet te ver lopen. En het is ook hartstikke koud.’
‘Er kan niks gebeuren schat, laten we nog even verder lopen.’

Plotseling zien we natte pootafdrukken van een dier op de planken voor ons. Niet een heel klein dier…

‘Oke, nu ben ik er een beetje klaar mee, we gaan terug!’
‘Ja is goed.’

We keren om en lopen het stuk terug. Bij de splitsing weten we gelukkig nog dat we van links kwamen. We lopen verder en komen bij de volgende splitsing. Misschien hadden we die kant op gemoeten voor de hut… We besluiten nog 2 minuten de andere kant op te lopen en anders toch maar terug te gaan.

En om de volgende bocht zien we inderdaad de hut. Gelukkig! Bij de hut is een vuurplaats en hout en banken. Harm maakt een vuur voor ons om de kou iets te verminderen. Dat kan hij heel goed en binnen een paar minuten zijn we in ieder geval aan de voorkant warm.

De biertjes en snacks die we hebben meegenomen komen uit de tas en dan zitten we daar, midden in het donkere koude bos in Lapland…

Wat een verschil met Helsinki. Deze stad heeft bij ons niet echt een indruk achter gelaten. Er staan wel mooie gebouwen, maar de sfeer van de stad is toch heel anders dan Riga of Tallinn. Daarom besloten we na twee dagen dat we daar wel weg moesten. Vanochtend kwamen we aan in Rovaniemi, na een nacht in de trein. Het kostte ons een klein fortuin, maar er is een kans hier iets te zien wat we eigenlijk niet wilden missen…

En daarom zitten we nu in het bos.
’s Nachts.

Het is een uur of 11 nu. Het is hartstikke helder vanavond. De sterren zijn prachtig! Er is hier buiten de stad geen lichtvervuiling. Best wel romantisch…

‘Is dat nou bewolking daar? Het lijkt een beetje groenig.’
‘Ja misschien wel, of zou dit het al zijn?’
‘Ik weet het niet. Misschien willen we het te graag.’

Er gaat een minuut of 10 voorbij.

‘Ik denk echt dat het banen zijn, zie je dat daar?’
‘Ja ik zie het ook! We zijn toch heel nuchter allebei? We zouden dit toch niet verzinnen omdat we dat graag willen?’
‘Nee inderdaad… Dit lijkt echt wel… Ja! Dit is het! Kijk!’

En we realiseren het ons opeens. Hiervoor kwamen we. Dit is het. De kou is vergeten en de spanning is weg. We kijken gewoon naar de Aurora Borealis! Oftewel; het Noorderlicht!

Wat is dit fantastisch!!

Aurora Borealis 01 Aurora Borealis 02

 

 

 

 

 

 

Sponsoropdrachtenupdate

In Estland hebben we de mustamakkara gevonden: bloedworst. En we hebben het opgegeten! Geen favoriet, maar we hebben het binnen gehouden. Check hieronder een klein filmpje. Ook de silaka (gebakken haring) in Finland hebben we gevonden en gegeten. Dat was zelfs erg lekker! 🙂

In Helsinki vonden we de Bridge of Love. Het leek ons mooi daar onze trouw weer aan elkaar te beloven. En dat hebben we gedaan door ons eigen slot erbij te hangen! Vereeuwigd.

In Helsinki hebben we ook de rotskerk bezocht, een kerk die uit de rotsen is gehouwen. Heel bijzonder en echt heel mooi!

En last but not least: er is nog een item voor de outfit van baby Bravenboer-Eigenhuis aangeschaft! 😉

Alle foto’s bij de opdrachten kun je hier vinden.

 

12 Comments

on “Wij zijn toch nuchtere mensen
12 Comments on “Wij zijn toch nuchtere mensen
  1. Hoi,

    wat een bofkonten zijn jullie toch! Prachtige foto’s van het noorderlicht!! Geen spijt van dat jullie al die tijd/geld/moeite daarvoor geïnvesteerd hebben hè?
    Wij zijn alweer helemaal back to normal hier na onze reis naar China. Het was een hele belevenis en we hebben een leuke tijd gehad met Mieke en Johan!
    Geniet maar lekker verder op jullie reis!

    Liefs van ons allemaal hier, pappa en mamma

    • Hoihoi! Nee zeker geen spijt! Het heeft ons uiteindelijk nog veel meer gekost, omdat we de data van de volgende treinreis verkeerd hadden dus die moesten her-boeken… Maargoed.. Das maar geld 🙂

  2. He lieve Martine en Harm,

    Wat heerlijk om jullie verhalen te lezen. Jaren geleden heb ik, ook in Lapland, bij min 20 in mijn pyama buiten gestaan om het noorderlicht te zien. Nog steeds een van de meest bijzondere dingen die ik ooit heb gezien!

    Geniet van alles dat nog gaat komen!

    Liefs,
    Kristel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

geef het juiste antwoord op de som *