De Sollies en het Slechte Slaapzakken Syndroom

Crater Lake National park

Ik ben koudbloedig. Mijn voeten vooral.

Thuis, in het comfort van een tweepersoons bed, heb je een afgesloten ruimte. Eventueel verwarmd, maar zeker vergezeld door manlief. Die is warmbloedig.

Normaal gesproken heb ik dan koude voeten als ik ga slapen. Ik leg ze even lieftallig tegen Harm aan (die dat na twaalf jaar huwelijk maar gewoon heeft geaccepteerd) óf – mocht dat eventjes niet zo geaccepteerd zijn – tegen een kruik met bijna kokend water, en dan word ik wel warm.

’s Ochtends heb ik dan enorm warme voeten en wil ik niet uit bed omdat het daar te koud is. Dat is weer een ander verhaal. Laten we bij de voeten blijven.

Redwood Forest

In onze huidige heerlijke reis-situatie is het eventjes anders. We slapen in een tent. Basically buitenlucht. Ik heb een klein kruikje meegenomen en een slaapzak van thuis die tot 0 graden celcius moet functioneren. Het is hier zomer, dus 0 graden zou het niet moeten zijn ’s nachts. Nouououou, omdat het ‘zo ontzettend cold for the time of year’ is geweest was de eerste nacht wel degelijk 0 graden. Gevoelstemperatuur -25. Dat mijn voeten nog eraan zitten is een wonder.

Maar weet je, het is de eerste nacht, dus je moet nog leren. We kopen een andere slaapzak (best wel duur) bij de buitensportzaak REI. Die kan tot -9,7 graden celsius. De volgende nacht is mijn lijf iets warmer maar mijn voeten nog steeds bevroren.

Omdat niet slapen niet bevorderlijk is voor mijn welzijn, mijn relatie en de algehele sfeer besluiten we een extra deken te kopen. Die wikkel ik dan in mijn slaapzak, en ik doe dikke sportsokken aan. Nee hoor. Niet warm.

Ik koop twee paar wollen sokken. Want wol houdt warmte het beste vast. Niet te betalen die sokken. En je raadt het al: koud, koud, kkkkoud! (Even voor de volledigheid, Harm slaapt in een dubbele slaapzak ook al een tijdje…)

 

Dan wordt het een tijdje stikheet omdat we door de woestijn reizen: Probleem niet meer aan de orde.

Maar nu: we gaan over een paar dagen de grens naar Canada over. En steeds noordelijker. Naar Alaska. Waar het wel degelijk zomer is, maar ’s nachts niet. Zeker niet voor mijn voeten.

Ik heb handwarmers tussen mijn dubbele paar wollen sokken gestopt. Dat helpt. Maar echt praktisch is het niet. Dus als we in de REI vlakbij Seattle zijn kijken we toch even bij de slaapzakken sectie. We laten ons informeren. ‘Dit is echt de aaaallerbeste slaapzak. Hier krijg je het te warm in!’ zegt de REI-meneer. ‘There is no such thing as too warm…’ vertel ik hem maar even. De slaapzak blijkt omgerekend 300 euro te kosten. Kunnen wij de halve wereld van rond. Maar gelukkig is er een goede tweede optie voor slechts 200 euro. Hij kan tot -20 graden celsius.

La Push Beach Washington ( jaaa van de twilight movies)

We besluiten het maar te doen. Het beste voor iedereen. Voor mij, voor Harm en voor de REI hun bankrekening.

We besluiten ook maar members te worden van REI. De andere slaapzak kunnen we helaaaas niet meer terugbrengen zonder bonnetje. (Want hoewel ik alle belangrijke bonnetjes netjes bewaar – zoals ik van mijn papa en mama heb geleerd – blijkt deze spoorloos verdwenen…. Grrr)

Mocht deze mijn tere koudbloedige voetjes niet warm houden…. Dan… Snap ik er gewoon niks meer van.

12 Comments

on “De Sollies en het Slechte Slaapzakken Syndroom
12 Comments on “De Sollies en het Slechte Slaapzakken Syndroom
  1. Succes Martine.
    Mijn ervaring is dat geheel naakt slapen in je dekbed de beste en leukste oplossing is. Je blijft/wordt dan warm van je eigen lichaams warmte…

  2. Gelukkig dat het nu dan toch gelukt is! Gaat nog wat worden als jullie in Alaska aankomen……
    Hier stijgen de temperaturen weer tot zomerse hoogten voor de komende dagen. Is het daar nu ook lekker warm? Ik las dat er weer bosbranden zijn uitgebroken in Californië! Ai ai da’s niet fijn

    Verder gaat alles prima hier…
    Liefs van ons!

    • Ha pap en mam, ach ja, zo koud is het niet, alleen ik heb het koud 😉
      Lekker dat het zomer is daar. Hier is het lenteweer. Vandaag wat regen, maarja, dat hoort erbij.
      Oh over bosbranden had ik nog niet gehoord… Gelukkig zijn we alweer weg.
      Kus! 10us

  3. Ha jongens, goed om weer wat te lezen. Alles nog goed ondanks de koude voeten? Had ik toch niet gedacht dat het daar zo koud kon zijn in deze tijd van het jaar. Hier krijgen we weer zomerse temperaturen. Once upon a time in the west , is hier nu op tv. Zien wij ook wat van America. Groetjes Pa en Ma

    • Hallo! Ja zeker alles goed en inmiddels ook warme voeten gelukkig! Het is ook een bijzonder koud jaar volgens mensen hier. Maar ik ben ook veel gevoeliger voor kou dan andere mensen geloof ik… Afwijkinkje 😉
      Enjoy the movie! Liefs

  4. Wat een verhaal. Ik heb stilletjes met je meegeleefd. Fijn dat het nu toch gied is gekomen Goeie teis weer. Dikke kus van mij voor jullie. ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

geef het juiste antwoord op de som *