And that was it

Zeemeermin in een bar – omdat het kan

Het is alweer voorbij…

Ik zit op het vliegveld tegen een raam, op de grond. Er zijn te weinig stoelen, as usual. Het regent buiten, en dat is heerlijk, want we gaan naar huis. Het mag hier regenen en stormen nu.
De laatste dagen in en rond Seattle waren heerlijk warm en relaxed. Op de valreep toch nog orca’s gezien, even geshopt (want de dollar staat zo lekker) en daarna ingepakt.

We hebben een 7,5 en een 3 uur durende vlucht voor de boeg. Terwijl ik wacht denk ik terug aan afgelopen vier maanden en drie dagen.

 

 

Auto overpeinsingen

Als je goed kijkt zie je ook een orca of twee

Ja, de auto. Of eigenlijk auto’s. Hier in Noord- Amerika een must have tijdens het reizen. We reserveerden en betaalden voor een economy car, kleinste klasse. Zoals (een heel klein beetje) verwacht zijn die erg schaars hier. Dus kregen we een grotere klasse auto mee.

De one-way fee (ophalen Washington DC en afleveren in Seattle) zou 600 dollar zijn, en de extra bestuurder 10 dollar per dag, dus ongeveer 900 dollar. Ter plaatse te betalen. Nou, dat had het automannetje maar even laten zitten. Dat was de volgende meevaller. Top!

Dan de gebeurtenis in San Francisco, waar onze ruit werd ingeslagen. De switch naar de volgende auto ging smooth en kostte ons niks. De tweede auto (dezelfde als de vorige maar dan een andere kleur) deed het prima. Naar Alaska, de Yukon en terug door Canada. Maar in Yellowstone maakte de motor – of iets anders – enorme herrie tussen 50 en 60 mph. Hmmm, niet goed. Op goed geluk naar een airport gereden om te vragen voor een andere auto. “Yes we have an exchange car. It’s an SUV though.” “Will that cost us extra?” “No, it won’t.” Nou, prima, geef maar mee!

Dus de laatste twee weken hebben we lekker met een SUV de laatste miles afgelegd. Inclusief stoelverwarming, dode hoek sensoren en automatische achterklep. In stijl.

Alhoewel er soms wat gedoe was met de auto’s, hebben we op meerdere punten mazzel gehad en hebben de 22422 mile (36084 km, ja echt!) zonder echt grote problemen doorstaan. Met maar één roadkill (een superschattige jackrabbit met van die lieve oogjes…) en drie bijna aanrijdingen met een beer, een moose met baby moose en een bizon, zijn we verder bloed en drama bespaard gebleven!

 

Fun facts

Old Faithful geyser doet het nog steeds

Natuurlijk zijn er straks honderden verhalen te vertellen. Een paar korte feitjes zijn altijd leuk om alvast te lezen.

  • We zijn in 21 Amerikaanse staten geweest (onze definitie van ergens geweest zijn is er minimaal 1 nacht geslapen hebben).
  • We zijn door 7 Amerikaanse staten heen gereden.
  • We zijn in 3 Canadese staten geweest.
  • We zijn in 31 Amerikaanse National Parks geweest, plus nog een aantal National Monuments, Historical sites en Recreation sites.
  • We zijn in 7 Canadese National Parks geweest.
  • We hebben 5 potten nutella leeg gegeten (hoewel Harm denkt dat het er 7 zijn en dat ik ze alleen heb opgegeten…)
    We hebben – van de 126 nachten – 101 nachten in de tent geslapen, 6 nachten in een motel, 14 nachten in een AirBNB en 5 nachten bij vrienden of mensen die we onderweg hebben ontmoet.

 

Ondertussen is de tijd aangebroken om te boarden. Eerst naar Reykjavik en dan door naar Amsterdam. We zijn er wel aan toe. Hebben zin om lieve mensen weer te zien en knuffelen, en ons eigen bed, eigen douche, eigen keuken en eigen bank weer te gebruiken!

Amerika en Canada: jullie zijn fantastisch! De ene plek wat fijner dan de andere, maar een prachtig werelddeel, en we hadden het voor geen goud willen missen.

Byebye North America, hello home!

5 Comments

on “And that was it
5 Comments on “And that was it

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

geef het juiste antwoord op de som *